Ik noem je naam …

| Geen reacties

… en wordt warm van binnen.

 

Nu jij er niet meer bent in het hier en nu, is het voor mij soms moeilijk om me je te herinneren. Hoe zag je er ook weer precies uit?

Hoe klonk je stem? Hoe vulde jouw lach de ruimte?

Wat was jouw favoriete outfit en jouw favoriete geurtje?

En hoe gaaf was het als jij er bij was op een feestje?

 

Als ik er eens goed voor ga zitten en de tijd neem, komen er vele herinneringen boven. Dan zie ik je zo weer binnenkomen en hoor ik je vertrouwde grapjes.

En als ik met anderen herinneringen ophaal aan wie jij was en wat je voor ons betekende, lijkt het voor mij alsof je in ons midden bent. Ik noem je naam en wordt warm van binnen.

Daarbij besef ik heel goed dat wij elkaar in dit aardse leven niet meer zullen ontmoeten.

Echter, met het noemen van je naam houd ik mijn herinnering aan jou levend.

Ik blader fotoalbums door, bezoek je graf, koester de dingen die je mij hebt nagelaten.

Je hebt een bijzondere plek in mijn hart en dat is voor altijd.

 

Wie zegt dat ik je los moet laten?

Ik houd je anders vast!

Geef een reactie

Verplichte velden zijn aangegeven met een *.


* Copy This Password *

* Type Or Paste Password Here *